Jest kilka spraw, o których chciałbym napisać i usłyszeć zdanie innych, zresztą bardzo dla mnie cenne. Te sprawy dręczą moje wędkarskie sumienie...

Tym razem Ewa, zainspirowana przez Hilarego, przybliżyła nam w jaki sposób nasze hobby może być jedną z ciekawszych metod na resocjalizację wychowawczą tzw. trudnej młodzieży.

Uwaga przepisywacza-adiustatora. Znów udało mi się zdopingować mojego Przyjaciela do napisania czegoś o łowiskach Podkarpacia, które Wojtek tak dobrze zna od dziesięcioleci - HJ.

Na niepozornym zbiorniku retencyjnym w Ostrowie Wlkp., odbędzie się niebawem rzeź ryb drapieżnych nazywana przez tutejszych działaczy PZW "odłowem kontrolnym". Jakie będą tego efekty? Takie jak 4 lata temu...

Poniższy tekst - jak napisał Hilary - był znaczącym przyczynkiem, a po części także źródłem pewnej rozprawy naukowej. Temat jest ciągle aktualny i inspirujący, zarówno dla "starych", jak i nowych czytelników.

W marcu ukazały się na WCWI testy na prawdziwego karpiarza, które przeczytało sporo kolegów po kiju. W komentarzach proszono o ciąg dalszy, więc przedstawiam bardziej już poważne przemyślenia profesora Wincentego Jazgarza na ten temat.

Po wielu miesiącach od ostatniej Mazurskiej Wyprawy przychodzi pora na coroczny wiosenny rytuał – wizytę w krainie tysiąca jezior. Tak długo wyczekiwaną, tak bardzo wytęsknioną. Jeszcze niecałe dwa tygodnie i będziemy w naszym miejscu.

W naszym kraju nie ma w zasadzie ryb, o czym wiemy. Obok tej miernoty jest jeden gatunek, którego nie brakuje, karp. Jeżeli chcesz sprawdzić swoje szanse na to, aby zostać karpiarzem, najpierw przeczytaj ten artykuł :)

Niewiele takich tekstów mamy w swoich zasobach... tym bardziej zachęcam do chwili ekspresji na temat naszego miejsca w Przyrodzie... nic ponadto...

Nadchodzi ten moment, kiedy część wędkarskiej braci odstawi kije do kąta. Powiadam część, bowiem Ci, co im temperatury poniżej zera nie straszne, jak tylko aura dopisze, zarzucą świder na ramię, termos schowają do plecaka, w ręce wezmą krótkie wędeczki i ruszą na lodowe tafle, by tam szukać swojego szczęścia.

O początkach zorganizowanego wędkarstwa na ziemiach polskich i prawdopodobnych przyczynach rozbieżności wśród badaczy historii dotyczących daty powstania pierwszej organizacji wędkarskiej pisze Hilljot.

W 5/2000 numerze nieistniejącego już od paru lat "Magazynu Wędkarskiego" ukazał się mój żartobliwy felieton pt. "Mgr wędkarstwa" oparty na artykule Ryszarda Wojdy wówczas pracownika naukowego SGGW pt. "Wędkarstwo w wyższych uczelniach", który sygnalizował wzrastające zainteresowanie wyższych uczelni wędkarstwem, jako dyscypliną naukową.

Sezon turystyczny za pasem, wiele osób planuje spędzić urlop z wedką nad olsztyńskimi jeziorami, rozczarują się jednak, bo za przyjemność być może przyjdzie im zapłacić. I wcale nie chodzi o licencję, która trzeba kupić w Warszawie, a o mandat za... kłusownictwo.

Artykuł ukazał się drukiem w Olsztyńskiej Gazecie Gospodarczej (5/2006)

Już od kilku lat problem ewidencji wędkarskich połowów wzbudza wiele kontrowersji. Czy to tylko obawa przed "nowym", czy niepotrzebna biurokracja? A może są jeszcze inne przyczyny niechęci wędkarzy do wypełniania rejestrów? O swych wątpliwościach w tym temacie napisał Stanisław.

Andrzej na podstawie wpisów jednego z wątków na forum pokusił się o podsumowanie dotyczące ilości zabieranych ryb z łowiska. I na tej podstawie podjął się próby analizy wciąż wzbudzającego kontrowersję tematu szkodliwego wpływu wędkarzy na liczebność ryb w naszych wodach.

Nie wolno żadnemu wędkarzowi pogardzać drugim wedkarzem przez to, że łowi on inaczej - inną techniką, odmiennym sprzętem. Ci, którzy łowią różnymi technikami czesto łapią się na tym, że nie lubią tych, którzy wędkują tak, jak oni sami wędkowali poprzedniego dnia.

Od niepamiętnych czasów na wedkarskich forach internetowych powraca jak bumerang temat etyki hobby, postępowania ze złowioną rybą, przestrzegania regulaminu. Zawsze wzbudzał emocje, a nieraz stawał się nudny. Jak będzie tym razem? Przekonamy się, czy Autor uzyska odpowiedzi na postawione w tytule pytania.

W "przyrodzie" spotyka się sytuacje, kiedy nie wiadomo jak zachować się, aby pozostać w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Oto jeden z takich przykładów.

   Wojciech Gąsienica-Byrcyn prawdopodobnie wróci na swoje stanowisko. Przypomnijmy że wcześniej odwołal go ze swojego stanowska (Dyrektora TPN-u) Minister Sportu - Tokarczuk. Pisząć o ministrze sportu wcale się nie pomyliłem...

O tym, że trolling nie jest bynajmniej bezmyślną techniką wędkowania, ale i tutaj podstawą sukcesów jest znajomośc rybich obyczajów i wiedza o wodzie. Trochę też o przepisach determinujących róznice w uprawianiu trollingu na różnych wodach.

Artykuł prowadzący do wniosku, że nie wolno żadnemu wędkarzowi pogardzać drugim wedkarzem przez to, że łowi on inaczej - inną techniką, odmiennym sprzętem. Ci, którzy łowią różnymi technikami czesto łąpią się na tym, że nie lubią tych, którzy wędkują tak, jak oni sami wędkowali poprzedniego dnia.

Antywędkarska i wciąż aktualna publicystyka ze "Świata Spinninu". Może licencje na wędkowanie są zbyt tanie, może wędkarstwo powinno być bardziej limitowane, elitarne? I podobne, niemiłe pomysły. Mnie osobiście sprawa już nie dotyczy - nie jestem członkiem.

O tym jak uchwalano Regulamin Amatorskiego Połowu Ryb i w jaki sposób uchwala się kolejne poprawki. Czyli o zlepku pobożnych życzeń i niekompetencji działaczy PZW. Profesjonalizm? A co to takiego?

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - artykuł podsumowujący cykl: są ludzie i instytycje Wielką Rzeką zainteresowane, ale wciaż nie ma zintegrowanego programu na rzecz powrotu rzeki do miasta, które nad nią powstało.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - o pomysłach na powrót Warszawy nad Wisłę, czyli od kiermaszu i kawiarenkowych bulwarów, przez nadwiślańską, ogólnopolską trasę turystyczną, aż po organizację Igrzysk Olimpijskich.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - reportaż o (wówczas jeszcze) Technikum Gospodarki Wodnej (dziś to jest Zespół Szkół) przy słynnej zaporze w Dębem kształcącym kadry także dla warszawskiego odcika Wisły.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - dwa felietoniki o Wielkiej Rzece: o tym, jak bujne życie toczyło się nad Wisłą jeszcze w latach siedemdziesiątych i o kompletnym upadku białej floty oraz żeglugi wiślanej.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - o tym, że na warszawskim odcinku Rzeki żyją ogromne ryby i wciąż są łowione na wędkę, ba, łowi się ich więcej z roku na rok. Pradoksalnie najlepszymi łowiskami są okolice bergli.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - reportaż o wyprawie na Rzekę z prawdziwym, wiślanym rybakiem. Wspomnienia i dzień dzisiejszy... Dawniej było wspaniale, ale dziś jest o wiele lepiej, niż było choćby przed 15 laty. Wisła żyje.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - reportażyk o warszawskiej policji wodnej, codziennym dniu pracy, zwyczajnych i nadzwyczajnych wydarzeniach. I o wciąż nieskutecznym ściganiu społecznie nieszkodliwego kłusownictwa.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - o słynnej Grubej Kaśce, czyli o ujęciu wody pitnej dla Warszawy, a także o niebezpieczeństwach, jakie filtrom zagrażają, jeśli o Rzekę nie będzie się dbać należycie.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - o oczyszczalni "Czajka", która odbiera nieczystości z praskiej części miasta. Jak to działa? Co może? W każdym razie, w wypływie przefiltrowanej i przeźroczystej wody z "Czajki" żyją nawet raki.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - o komunalnej potworności na skalę europejską i o zawartości kibli z lewobrzeżnej Warszawy wpadających do Wisły. Dlaczego pozwala się na taką hańbę miastu stołecznemu.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - o alternatywie dla Wielkiej Rzeki. czy zabudować ją, ujarzmić, czy dać jej płynąć swobodnie. Obecnie nie istnieje żadna nowoczesna "polityka" zagospodarowania Wisły.

Z cyklu dla "Expressu Wieczornego" - o historycznych i mentalnych przyczynach odwrócenia się od Wisły mieszkańców Warszawy.

O tym jak włodarze z PZW z - budowanego w czynie społecznym i za wędkarskie składki z całej Polski - warszawskiego *Domu Wędkarza* uczylili czynszową kamienicę i całość bankom wynajęli. Tłumacząc to wyższością rachunku ekonomicznego nad działalnością statutową.

O kłopotach wędkarskich mediów ciąg dalszy... Jak się realizuje wędkarski program telewizyjny, jak to wygląda od strony merytorycznej, technicznej i organizacyjnej. Jakie przeszkody tkwią na drodze tych, którzy chcieliby taki program lub film zrobić...

Próba odpowiedzi na pytanie, dlaczego w telewizji wciąż brakuje wędkarskich programów z prawdziwego zdarzenia, dlaczego niemal wszystkie stacje olewają wysokim łukiem tak liczne środowisko. Ale czy naprawdę liczne?

Artykuł o wciąż fatalnym stanie i braku profesjonalizmu w większości polskich firm zajmujących się produkcją oraz dystrybucją sprzętu wędkarskiego. czyli o gównozjadztwie całej branży wedkarskiej.

O tym jak Jacek Jóźwiak z Markiem Szymańskim - w czasach, kiedy razem prowadzili "Świat Spinningu" - wywalczyli obręb ochronny dla sumów w pobliżu mostu w Zegrzu. Co, jak, do kogo uderzyć... Tekst wart spojrzenia, bo można rzecz powtórzyć choćby i dzisiaj.

Duże jeziora, małe rzeczki, oczka i stawki, wszędzie dziś można spotkać wędkarza. Czy możemy mówić o presji wędkarskiej, czy naprawdę grozi nam reglamentacja dostępu do wody? O sytuacji na Ślasku pisze *wolff*.

To nie pierwszy raz jako wędkarze mamy uwagi i zastrzeżenia do sposobów w jaki "jedyny" związek wędkarski dokonuje zarybień, a już na pewno często obserwujemy co się po takich zarybieniach (jawnych) nad wodą wyrabia. Nie inaczej było tym razem.

Często w naszym "wędkarskim życiu" spotykamy się z niewiarygodnie chamskim i pozbawionym najwyższej wartości wędkowania zachowaniem wędkarza.

Po przeczytaniu komentarzy do ostatnich artykułów, m.in. „Ratujmy szczupaka”, wydaje mi się że zaczynamy dusić się we własnym sosie. Poruszonych zostało ostatnio parę spraw związanych z ochroną wód i tzw. etyka wędkarską. Chcę się podzielić moimi, pewnie mało popularnymi wśród wędkarzy opiniami. Z góry przepraszam osoby które mogłyby się poczuć urażone. Artykuł skleciłem na zasadzie luźnego komentarza do paru tematów ostatnio wałkowanych na naszym portalu.

Chodzi o nazwę bardzo popularnych wśród wielu wędkarzy preparatów zapachowych, stosowanych w celu uatrakcyjnienia przynęt. Nie byłem do końca przekonany, czy warto o tym pisać, bo ani nie aspiruję do miana „drugiego profesora Miodka", ani nie mam w zwyczaju pouczać kogokolwiek.