Jeden z dwóch artykułów o szczupakach, przetłumaczonych przez naszych kolegów na potrzeby WCWI.

Artykuł jest ogólną odpowiedzią na problemy poruszane niedawno na naszym forum, a związane z ustaleniem czynników wpływających na strukturę gatunkową ryb.

Kto z nas nie marzył, żeby popatrzeć z bliska na bajkowy świat raf koralowych. W tej fascynującej krainie bogactwo form życia przechodzi wszelkie wyobrażenie. Są to jedne z największych ekosystemów na Ziemi. Nawet lasy tropikalne nie dorównują rafom koralowym różnorodnością i obfitością organizmów żywych, zarówno roślinnych jak i zwierzęcych.

Druga część artykułu o zasadach C&R, a w niej ciekawe informacje o m.in. wpływie temperatury, podbieraków, fotografowaniu ryb, a także "żelazne" wytyczne dla stosujących C&R.

Zgodnie z zapowiedzią Sławka - tłumacza artykułu o zasadach C&R, prezentujemy pierwszą część wyników badań na temat zasad postępowania, technik, a także zaleceń do rzeczywistego stosowania metody uwalniania ryb po złowieniu na wędkę.

Z racji dość osobistego podejścia do wędkowania, można by rzec, że wypuszczam ryby od zawsze. Po tych dwudziestu kilku latach łowienia, nabrałem pewności, że tak postępując, zasługuję na miano w pełni etycznego wędkarza.

Czy przemawia do naszej wyobraźni fakt, że w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat Bałtyk zaleje Hel, Mierzeję Wiślaną, Gdynię, Sopot, Gdańsk, Tczew, Elbląg, Malbork, zniknie część Niderlandów, piaszczyste wyspy Oceanu Spokojnego, wyparują alpejskie lodowce, a nad Europą, Ameryką, Azją i Australią zawiśnie plaga monsunów i huraganów na przemian z suszami?

W Rybackim Zakładzie Doświadczalnym IRŚ w Żabieńcu prowadzone są badania nad biologią strzebli błotnej. Stanowiska tej ryby są cenną i poszukiwaną wskazówką. O szczegółach w artykule.

Artur tym razem próbuje poddać ekonomicznej analizie największą organizację wędkarską w Polsce, czyli Polski Związek Wędkarski. Zapowiada się ciekawie.

Artur w prosty i przystępny sposób stara się zdefiniować podstawowe pojęcia z ekonomii w odniesieniu do wędkarstwa. Na przykładzie łowiska komercyjnego omawia wpływ wielu czynników na proces kształtowania się cen.

Jak odróżnić Cumulonimbusa od Cumulusa? Po czym poznać, że nadciąga silny wiatr? Jakie zjawiska poprzedzają ładną, bezdeszczową pogodę? O tych i innych zjawiskach dowiecie sie z artykułu Bogusława.

Pierwsza publikacja: 16-02-2003

Po namowie uczestników dyskusji w wątku "Pytanie do ichtiologa..." oraz innych pokrewnych i wielce żarliwych pojawiających się w ostatnim czasie w portalu, Tomek pokusił się o... quiz, w którym znajdziemy wyczerpujące (czyżby?!) szlaki wzajemnych powiązań przyrody, nauki, biznesu i naszego hobby w odpowiedzi na tytułowe zagadnienie - poszukiwanie zagninionych ryb.

Krzysztof Kris Jaskielewicz mieszka w Kanadzie, gdzie prowadzi wielkiej zacności wędkarską stronę polskojęzyczną. Porusza się więc po internecie w wersji angielskiej z pełną swobodą. Od czasu do czasu podrzuci nam ciekawostki o rybach i wędkarzach. Przypominamy jedną sprzed czterech lat

Jako że tekst Pszensa zninął w czeluściach niebieskiego WCWI i link z artykułu poniżej prowadzi donikąd, przenoszę go niniejszym na "białe" i zachęcam wszystkich do poczytania. Tekst jest wart tego, choćby ze względu na traktowanie wędkarstwa i sposób dociekań autora... Rzesz jasna, zaraz poprawię link w "Karcie Sandacza".

Od kiedy łosoś zaczął powracać do naszych rzek ponownie pojawił się problem z odróżnieniem go od troci wędrownej. Chociaż dawniej wszystko było prostsze i oba gatunki nazywali łososiem. Już dwukrotnie zdarzyła mi się pomyłka. Dlatego przysiadłem kiedyś do tego tematu i zdobyłem pewną książkę, której tytułu i autora niestety precyzyjnie nie pamiętam. Poniżej zamieściłem obszerny opis tytułowych ryb.

Ostatnio wpadła mi w ręce książka o bałtyckich rzekach łososiowych opracowana przez Międzynarodową Komisję Rybactwa Morza Bałtyckiego (International Baltic Sea Fishery Commission; IBSFC) i Komisję Helsińską (Baltic Marine Environment Protection Commission – Helsinki Commission; HELCOM). Pozycja ta, wydana jedynie w 3 000 egzemplarzy, zbiera informacje o stanie większości rzek łososiowych państw nadbałtyckich pod koniec lat 90-tych. Mówiąc szczerze, to zanim ją przeczytałem nie zdawałem sobie sprawy, na jaką skalę jest zagrożony łosoś w Skandynawii.

Jak wszystko tak i życie ryby ma swój początek i koniec. Jedne właśnie kończą swoją walkę z nurtem na naszych wigilijnych talerzach, inne w zaciszu zimnych i mrocznych wylęgarni rozpoczynają swój bieg. W wodach powstaje nowe życie, najpierw gatunki zimnolubne, a potem już wszystkie inne. W każdym razie wylęgarnie i ośrodki hodowlane już tętnią życiem.

Wiedza o nich jest bardzo powierzchowna i niespotykane są wśród ludów chrześcijańskich Europy przypadki malowania lub wielkanocnego kraszenia jaj z tych zwierząt, aczkolwiek stanowią przysmak koneserów.

Sinice. Groźne organizmy często goszczące jako temat dnia na łamach prasy i wiadomości telewizyjnych. Maleńkie, tajemnicze. Temat ten byłem zmuszony zgłębić, mimo że literatura omawiająca sinice nie jest zbyt obszerna. Maleńkie, groźne, tajemnicze ale i ciekawe. Oto garść informacji na temat sinic.

Pewnie niewielu z nas miało okazję spotkać minoga w środowisku naturalnym. Ta popularna niegdyś w naszych rzekach ryba, dzisiaj jawi się jako ginący relikt przeszłości. niegdyś to garść informacji encyklopedycznych na jej temat. Mam nadzieję, że w komentarzach zabiorą głos Ci, którzy minoga widzieli.

O możliwych szkodach, jakie może wyrządzić przyrodzie żle przemyślanie, nieprzygotowane, spontaniczne zarybienie. Mimo wszystkich zdroworozsądkowych arkumentów z tego tekstu, zilustrowałem je zdjęciami z podobnej akcji przeprowdzonej na Mazowszu przez grupę zapaleńców z WCWI.

5 maja 2004 odbyło się w Warszawie seminarium poświęcone ochronie ryb dwuśrodowiskowych w naszym kraju - "Restytucja ryb wędrownych w Polsce - doświadczenia i perspektywy". Miałem okazję uczestniczyć w tym spotkaniu, wcześniej obiecałem z niego relację - oto ona.

Ostatnio złowiłem rybę która wydała mi się dziwna. Jeśli macie jakiś pomysł co to za gatunek proszę o komentarze.

Od dobrych paru lat na podtoruńskiej Wiśle spotkać można widoczną na poniższym zdjęciu rybę. Wszystko wskazuje na to, że ten gatunek to głowacz białopłetwy. Ale czy tak jest naprawdę?

W środę, 05.05.2004 odbyło się w Warszawie seminarium poświęcone ochronie ryb dwuśrodowiskowych w naszym kraju. Miałem okazję uczestniczyć w tym spotkaniu, wcześniej obiecałem z niego relację – oto ona.

Od autora: Może zainteresuje kogoś odrobina informacji odnośnie rzek i jezior w Polsce zebranych w Internecie. Nie jest to nic szczególnego, ale uważam jednak, że warte przeczytania.

"Zapytaj ichtiologa" trochę podupadło, niemniej jednak obiecuję odpowiadać w miarę na bieżąco na pytania.

Druga część artykułu Hilarego pt. "Niezbyt stare idee" zawierającego materiały seminaryjne ze spotkania krakowskiego środowiska naukowego i wędkarskiego z Donaldem Duffem, ekspertem Służby Leśnej Ministerstwa Rolnictwa USA. Dzisiaj dokończenie zawierające zestawienie parametrów koryt potoków i rzek, w których bytują gatunki łososiowate.

Czytając i słuchając wypowiedzi wędkarzy i nie tylko wędkarzy na temat ekologicznego zaniedbania, a może nawet progu katastrofy naszych wód oraz o kolejnych wyczynach gangów meliorantów karczujących brzegi coraz to innych rzek, rzeczek i strumieni, niszczących ich meandry, zamieniając je w proste, wybetonowane kanały pod pretekstem zapobieżenia powodziom – przypomniałem sobie, że parę lat temu (21.09.1999) z ramienia ZO PZW i Redakcji „Magazynu Wędkarskiego” brałem udział w pewnym seminarium.

"Biomanipulacja". Czy aby nie przeceniamy tego terminu? W dziedzinach pokrewnych ekologii i ichtiologii zabieg ten ma na celu generalnie poprawę przezroczystości wody i powstrzymanie postępującej eutrofizacji. Istota biomanipulacji opiera się na wzajemnych relacjach pomiędzy producentami niższych rzędów a drapieżnikami stojącymi na szczycie piramidy troficznej.

Aureli  postawił pytanie, jaki gatunek babki występuje w Bugu?. Wysłałem co prawda parę dni temu maila prywatnego z odpowiedzią, ale widać nie dotarł...

Janusz-Taranek z Radomska zadał pytanie w Zapytajniaku...
Wpuściłem do mojego oczka okonia, który był długo bez wody. Pierwszego dnia leżał na boku ruszał pokrywami skrzelowymi. Teraz już stoi i rusza płetwami. Czy coś z niego będzie, kiedy podać mu pokarm?

Odpowiadam na pytanie postawione przez Dara i Klarę w Zapytajniaku:

Suomin postawił ciekawe, moim zdaniem, pytanie "jak zmiany ciśnienia atmosferycznego wpływają na aktywność ryb?"

Wskutek ostrej zimy pojawiło się ostatnio dużo pytań - o problem przyduchy zimowej i metod jej ograniczania. Zwalczyć, niestety, jej nie można, a wszelkie środki zaradcze - typu zamiatanie lodu, kucie przerębli itp - są tylko półśrodkami służącymi uspokojeniu sumienia. Jeśli zauważymy pod lodem śnięte ryby, bądź przewracające się na boki - na wszelki ratunek jest już za póżno!

Na początku lipca informowaliśmy o karpiu azjatyckim, który rozpanoszył się w wodach wielkich jezior północnoamerykańskich wypierając z nich autochtoniczne gatunki fauny. I oto teraz systemom akwatycznym Ameryki Północnej zagraża kolejna plaga tego rodzaju: "Channa argus", ryba o głowie przypominającej węża, również pochodzenia azjatyckiego.

Wczorajszy (22 lutego) krakowski “Dziennik Polski” przynosi nam ciekawe “rewelacje” dotyczące jakości wody Jeziora Czorsztyńskiego i skutków jakie z tego wynikają dla jego rybostanu i dalszego prowadzenia gospodarki rybnej. Warto zastanowić się nad treścią tych nowin.

W hodowli ryb w warunkach stawowych podejmowano próby wyprodukowania ryb triploidalnych i tetrraidalnych. Polega to na zwiększeniu liczby chromosomów w komórkach embrionu z 2n do 3n lub 4n. Można to uzyskać poprzez poddanie zapłodnionej ikry pewnego rodzaju szokowi na skutek którego dochodzi do zwiększenia garnituru chromosomowego. Najczęściej stosowaną metodą jest szok termiczny, czyli nagła zmiana temperatury otoczenia lub szok chemiczny wywołany różnego rodzaju związkami chemicznymi. Po co to wszystko?

Obecnie mamy taką część roku, w której ryby zaczynają głupieć. Pod wodą zaczyna się najbardziej wyuzdana, perwerwersyjna orgia - tarło. Na to słowo nam, wędkarzom, gęby się same śmieją. To nic, że zakazy połowu. My się cieszymy, bo jest nadzieja, że będzie więcej ryb...

Dzisiaj trudno sobie wyobrazić, że na początku lat siedemdziesiątych w hiszpańskich rzekach nie było ani jednego suma. Taka jest prawda!!! Dopiero w roku 1974 ryby te zostały nielegalnie przetransportowane przez granicę i po kryjomu, w najgłębszej tajemnicy wpuszczono je do Ebro.